Mersin Ayvagediği’nde Bir Gece: Kod 3360 Bungalov Deneyimi

Mersin Ayvagediği’nde Bir Gece: Kod 3360 Bungalov Deneyimi

Bazen sadece arabaya atlayıp çok uzaklaşmadan kafayı dinlemek istiyorsun. Mersin merkezden çıktım, arabayla virajlı yolları tırmana tırmana yaklaşık kırk beş dakikada Ayvagediği tarafına vardım. Şehir arkamda kaldıkça hava öyle bir değişti ki, camı açtığım an yüzüme çarpan serinlik iyi ki gelmişim dedirtti. Zaten niyetim günlerce sürecek bir hazırlık yapmak ya da valizler dolusu eşya taşımak değildi. Tatilox üzerinden denk geldiğim Kod 3360 tesisine giriş yaptığımda saat tam ikiyi biraz geçiyordu. Tesisin kendi otoparkı var, arabayı rahatça park edip içeri geçtim.

Üçgen Ahşapların Sıcaklığı

Bahçeye ilk adım attığımda gözüme ilk çarpan şey o karakteristik üçgen çatılı ahşap evler oldu. A-frame dedikleri bu yapılar yeşilliğin ortasında gerçekten çok hoş duruyor. İki katlı, toplamda kırk beş metrekarelik bir alan. Alt kata girdiğinizde küçük bir yaşam alanı, ufak bir mutfak köşesi ve banyo karşılıyor sizi. Üst katta ise çatı eğiminin altında kalan yatak odası var.

Burası öyle devasa bir villa değil. Kısa bir hafta sonu molası için gereken her şey elinizin altında. Ahşabın o kendine has kokusu evin içine sinmiş. Bungalovlarda mangal yakılmasına izin verilmiyor, bu yüzden etrafta rahatsız edici bir duman ya da kül kokusuyla karşılaşmıyorsunuz. İçeride hem klima hem de kalorifer petekleri bulunuyor. Biz gittiğimizde hava yağmura döndüğü için peteklerin çalışması evi sıcacık yaptı. Sadece banyoda sıcak suyun tam kıvamına gelmesi için suyu bir iki dakika akıtmak gerekti, o kadar.

İki Dağın Arasındaki Patika

Eşyaları bıraktıktan sonra tesisi turlamak istedim. Restoran binasının hemen yan tarafından arka tarafa doğru kıvrılan ufak bir yürüyüş patikası var. İki dağ yamacının arasına gizlenmiş gibi duran kayalık bir vadiye çıkıyor. Şansımıza tam o sırada hafiften bir yağmur çiselemeye başladı. Islanan çam pürçüklerinin, nemlenen toprağın ve çam reçinesinin kokusu havaya yayıldı.

Yol boyunca büyük kayaların arasında yürüdüm, telefonumun kamerasını açıp birkaç kare video çektim. Şehirde insanın üzerine çöken o ağırlık resmen birkaç nefeste dağılıp gidiyor. Zemin yağmurdan ötürü yer yer kayganlaşmıştı, yanıma spor ayakkabı aldığım için rahat ettim. Doğa yürüyüşü yapmayı planlıyorsanız düz tabanlı ayakkabılar yerine tabanı tutunan bir şeyler giymenizi tavsiye ederim.

Şeffaf Fanusta Yağmur ve Akşam Yemeği

Hafif yağmur hızlanınca restoranın bahçesindeki şeffaf fanus alanına sığındık. Dışarıda damlalar kubbenin üzerine tıkır tıkır vururken içeride sıcak bir şeyler yudumlamak harika bir histi. Etrafı tamamen görebiliyorsunuz ama rüzgarı ya da soğuğu hissetmiyorsunuz. Günün yorgunluğunu burada kahve içip sohbet ederek attık.

Akşam acıkınca yine buradaki alakart restorana geçtik. Menü genel olarak ızgara çeşitleri ve ev yemekleri üzerine kurulu. İşletmecinin annesi mutfaktaydı; önümüze gelen yemekler tam anlamıyla ev sıcaklığındaydı. Dışarıda yediğiniz fabrikasyon restoran tabaklarına hiç benzemiyordu. Akşam yemeği ekstra ücrete tabi ama porsiyonlar gayet doyurucu. Yemekten sonra bahçedeki ateş çukurunun yanına sandalye çekip biraz oturduk. ÇıtırdBackgroundayan odun sesleri eşliğinde geceyi tamamladık.

Güneşli Bir Sabaha Uyanmak

Ertesi gün uyandığımda bir gün önceki gri bulutlar dağılmıştı, hava pırıl pırıldı. Ahşap pencereden içeri sızan güneş ışığıyla güne başladık. Konaklamaya serpme kahvaltı dahil. Kahvaltıyı da yine bahçedeki cam fanusta yaptık. Sıcak bazlamalar, taze peynirler ve reçeller masayı donattı. Şehirde aceleyle yapılan atıştırmalıkların aksine, manzaraya karşı uzana uzana, keyifle kahvaltı ettik.

Saat on bire doğru çıkış işlemlerini tamamlayıp anahtarı teslim ettik. Mersin merkeze sadece kırk beş dakika uzaklıkta böylesine izole kalabilmek büyük kolaylık. Yol üstünde durup bir iki fotoğraf daha çekip şehre doğru yola koyulduk. Hafta içi koşturmacasından kaçıp derin bir nefes almak isteyenler için Ayvagediği'ndeki bu Tatilox durağı akılda tutulması gereken rotalardan biri.