Rize Pazar’da Dere Kenarı ve Taş Ev Molası: Jakuzi ve Şömine Başında Bir Kaçamak

Rize Pazar’da Dere Kenarı ve Taş Ev Molası: Jakuzi ve Şömine Başında Bir Kaçamak

Haftalardır beynimin içinde dönüp duran mailler, şehrin korna sesleri ve sürekli bir yerlere yetişme hissi enerjimi tamamen tüketmişti. Çareyi telefonu sessize alıp kendimi Karadeniz’in serin rüzgarına bırakmakta buldum. Rize Havalimanı’ndan arabayı alıp sahil yolundan Pazar tarafına saptık, oradan da dağlara doğru tırmanmaya başladık. Sahilden Şehitlik köyü tarafına doğru içeri girdikçe yol daraldı. Bir ara vadinin derinliklerinde telefonun şebekesi hafifçe zayıfladı, navigasyon da ekranda kısa bir an donup kaldı ama yol ayrımında tesisin ahşap tabelasını fark edince hiç zorlanmadan kapıya yanaştık. Tatilox üzerinden görüp seçtiğimiz KOD 5316 numaralı işletmeye adım attığımızda yüzüme çarpan ilk şey, vadiden esen nemli hava ve derenin o gürül gürül çağıltısı oldu

Bavulları yere bırakıp bahçeye çıktığımda resmen nefes aldığımı hissettim. Tesisin hemen ön kısmında minik bir gölet yer alıyor, birkaç adım ötesinden ise çağıldayarak akan gerçek bir dağ deresi geçiyor. Suyun sesi öyle baskın ve berrak ki kafanızdaki bütün o gereksiz düşünceler akıp gidiyor. Bahçede dolaşırken etraftaki geleneksel serender yapıları ve taş mimari hemen dikkat çekiyor. Karadeniz’in o eski mısır ambarlarından dönüştürülen ahşap serenderlerin dokusu çok nostaljik hissettiriyor. Bahçede çocuklar için küçük bir oyun alanı bile düşünülmüş. Tesisin içinde yüksek ağaçların arasına kurulmuş dev salıncak var. İpini tutup hafifçe sallandığınızda sanki vadiye doğru boşlukta uçuyormuşsunuz gibi geliyor. İsteyenler için çevrede kano ya da rafting turları da organize ediliyormuş ama biz ilk gün vadiden ayrılmak istemedik.

Bizim kaldığımız ev, dışı doğal taşlarla örülmüş dubleks taş evlerden biriydi. Kapıyı açıp içeri adım attığınızda taş duvarların o serin ama korunaklı hissi sizi karşılıyor. Oturma odasının köşesinde döküm bir şömine duruyor. Akşam Karadeniz’in serin dağ havası bastırınca şömineye birkaç kuru kütük atıp tutuşturdum. Ateşin cama vuran pırıltısını izleyerek mindere kıvrılmak, yoldaki o virajlı parkurun bütün yorgunluğunu anında sıfırladı. Merdivenlerden yukarı çıktığınızda ise kocaman bir yatak ve hemen pencerenin önünde duran jakuzi sizi karşılıyor. Sıcak suyu doldurup camdan dışarıdaki vadiyi ve çam ağaçlarını seyrederken jakuzide oturmak günün en güzel anıydı. Gece loş lambaları kapattığınızda dışarıdan odaya sadece derenin su sesi ve rüzgarın yapraklara sürtünmesi doluyor.

Sabah alarm kurmadan derenin sesiyle erkenden uyandık. Restoran tarafına geçtiğimizde masaya sıcacık yerel lezzetlerle dolu geniş bir kahvaltı tepsisi geldi. Tavadaki tereyağının kokusu daha masaya yaklaşırken burnunuza geliyor. Mısır ekmeğini sıcak tabağa batırıp taze demlenmiş Rize çayı eşliğinde uzun uzun kahvaltı yaptık. Sonrasında bahçedeki taş patikalarda biraz yürüdük, göletin kenarında oturup temiz havayı içimize çektik. Günün devamında arabayla Fırtına Vadisi yönüne doğru biraz yol alıp dere kenarındaki tarihi kemer köprüleri gezdik. Dönüş yolunda köy fırınından sıcak köy ekmeği aldık. Akşam çökünce tesisin alakart restoranında dere şırıltısı eşliğinde yemeğimizi yedik. Karadeniz’in o serin, nemli gecesinde taş evin verandasında oturup yıldızları izlemek insana gerçekten iyi geliyor. Kalabalıktan kaçıp derenin sesini dinleyeceğiniz, taş duvarlar arasında şömine ve jakuzi keyfi yapacağınız sakin bir Karadeniz molası düşünüyorsanız Tatilox bünyesindeki KOD 5316 kesinlikle rotanızda olmalı.