Haftanın bütün yorgunluğu omuzlarıma çökmüştü, telefon bildirimleri de üst üste gelince kendime nefes alacak bir kaçış rotası aramaya başladım. Çok uzaklara gidip yollarda vakit kaybetmek istemiyorduk. Adana merkezden arabaya atlayıp Karaisalı tarafına doğru sürdük, yaklaşık kırk beş kilometrelik kısa bir yolculuk oldu. Hacılı mevkisine yaklaştığımızda o geniş asfalt bitti, hafif çakıllı köy yollarına girdik. Bir noktada telefonun çekim gücü bir dişe düştü, harita ekranı anlık durakladı ama virajı döner dönmez ağaçların arasındaki tabelayı gördük. Tatilox üzerinden bulup ayırttığımız KOD 0114 numaralı tesisin bahçesine adım attığımız an hissettiğim ilk şey, Körkün Çayı’nın o çağıldayan serin su sesi ve nemli çam kokusuydu.
Arabayı park edip bahçeye çıktığımızda şehirdeki o yapışkan hava yerini suyun serinliğine bıraktı. Tesis tam çayın kıyısına kurulmuş, adımlarınızı attığınız an suyun akışını görüyorsunuz. Kıyıdaki tahta masalara oturup ayakları uzatmak bütün haftanın gerginliğini anında unutturdu. Ağaçların arasından süzülen rüzgar suyun şırıltısıyla birleşince insanın kafasındaki tüm gürültü kesiliyor. Yanında oltası olanlar için su kenarında balık tutma imkanı da var, derenin taşları üstünde sakin sakin bekleyenleri görmek çok keyifliydi. Akşamüstü hava serinleyince bahçedeki ortak mangal alanına geçtik. Yanımızda getirdiğimiz malzemelerle kömürü tutuşturup açık havada akşam yemeği hazırladık. Ağaçların altında, köz kokusu eşliğinde pişen yemeğin lezzeti bambaşka oluyor.
Kaldığımız ev elli beş metrekarelik geniş üçgen mimarisiyle dışarıdan çok sevimli görünüyordu. Kapıyı açıp girdiğinizde ahşap kokusu sizi karşılıyor. Tek bir odaya sıkışmış değilsiniz; alt katta rahat bir çift kişilik yatak, açılır kanepe ve oturma grubu bulunuyor. Dört kişilik bir arkadaş grubu bile ferah ferah kalabilir. İçerideki amerikan mutfakta mini dolap, kettle ve yemek takımları mevcut. Sabahları erkenden kalkıp kettle’da su ısıtarak taze kahve demledik. Salondaki klimayı açıp yemek masasında otururken televizyondaki diziye göz atmak akşamları çok iyi geldi. Pencereden dışarı baktığınızda sadece yeşil dalları ve derenin yatağını izliyorsunuz. Gece yatağa uzandığınızda duyduğunuz tek şey suyun taşa çarpma sesiydi.
Güne derenin çağıltısıyla erkenden ve dinç uyandık. Konaklamaya dahil olan kahvaltı tesisin kahvaltı salonunda servis ediliyor. Sıcak pideler, taze peynirler, zeytinler ve demlik çayla birlikte masaya gelen tabaklar güne başlamak için çok doyurucuydu. Kahvaltıdan sonra çayın kıyısı boyunca uzanan patikalarda trekking yaptık. Suyun kenarındaki irili ufaklı taşlara basarak yürümek, derenin berrak suyuna elinizi daldırmak şehirden sonra inanılmaz tazeleyici geldi.
Günün geri kalanında bahçedeki ahşap banklara oturup termosla çay içtik, uzun uzun sohbet ettik. Akşam karanlığı çöktüğünde derenin sesi daha da belirginleşti. Uzun yolculuklara gerek kalmadan dere kenarında kafa dinlemek, üçgen ahşap evde mangal tüttürüp suyun sesini dinlemek istiyorsanız Tatilox üzerindeki KOD 0114 aklınızda olsun. Zihni toparlamak ve kısa bir kaçamak yapmak için fazlasıyla iyi geliyor.